Friday, December 21, 2018

ఇ-జనరేషన్ పెద్దవాళ్ళు

ఒక పాతిక ముప్ఫై ఏళ్ల క్రితం వయసులో పెద్ద వాళ్ళు అంటే సాయంత్రం అలా ఏ గుడికో, వాకింగుకో వెళ్ళేవారు లేదా పార్కుల్లో అక్కడా ఒక చోట చేరి కబుర్లు చెప్పుకునేవారు. మహా అయితే పేపరులో వార్తలని అక్షరం వదలకుండా చదివేవారు.

జియో ధర్మమా అని ఫోనులో డేటా లభ్యత సులభతరం కావడంతో అందరిలాగే వీరి జీవన శైలి కూడా మారిపోయింది.గుడిలో వీరి సంఖ్య బాగా తగ్గిపోయింది అనడంలో సందేహం లేదు.ఫోనుల్లో యాక్టివిటీ వల్ల మన అందరిలో ఉన్న అపరిచితుడు బయటకి రావడం మొదలుపెట్టాడు.దీనికి పెద్దవారు కూడా మినహాయింపు కాకపోవడమే విచిత్రం.ఫేస్ బుక్కు, వాట్సాపుల్లో పొద్దున్నే గుడ్ మార్నింగ్ మెసేజీలతో రోజు మొదలు.అక్కడితో ఆగితే ఫరవాలేదు,శుభ మధ్యాహ్నం, సాయంత్రం, రాత్రి, అదనంగా జీవిత సత్యాలు బోధించే వ్యాఖ్యలు, పండగ అడ్వాన్స్ విషెస్, పండగ రోజు విషెస్, దేశం భ్రష్టు పట్టిపోతోందనే వేదన పంచే మెసేజిలూ, అసలు ధనవంతులు తమకున్న డబ్బు ఎలా నీళ్ళళ్ళా ఖర్చు పెడుతూ పేదలకి దానం ధర్మం అనేది చెయ్యకుండా ఎలా పెళ్ళిళ్లకోసం తగలేస్తున్నారో అని బాధ పడే పోస్టులు ఒకటా రెండా..

సరే వాళ్ళెవరో పెళ్ళిళకో ఇంకో ఆర్భాటాలకో ఖర్చు పెట్టారనుకుందాము, కానీ పిల్లలు వాళ్ళ కాళ్ళ మీద వాళ్ళు నిలబడ్డారు, మీకు ఆర్ధిక స్తోమత ఉంది, అయినా  కూడా మీరు పనమ్మాయికి ఒక్క ఐదు వందలు ఇవ్వగలరా? 

ఫేస్‌బుక్కులో వీళ్ళు షేర్ చేసే జోకులు చూస్తే ఒక్కోసారి జాలి వేస్తుంది, ఇంత వయసొచ్చి ఇదేమి పైత్యం అని.కానీ ఇవన్నీ వీళ్ళ అసలు స్వభావానికి అద్దం పడతాయనడంలో సందేహం లేదు. పైగా "మెమొరీస్" ఫీచర్‌తో మళ్ళీ సంవత్సరం తిరిగేసరికి డబుల్ కోటా.నేను పోయిన సంవత్సరం, లేదా కొన్ని ఏళ్ళక్రితం ఇది పోస్టు చేసాను అంటూ, మళ్ళీ దానికి లైకులు పెద్ద హైలైట్.

కానీ కొంత మంది పెద్దవారు వారి అనుభవసారాన్నో లేదా వారికి తెలిసున్నదానినో షేర్ చేస్తూ, విఙానం  పంచుతూ రాసే పోస్టులు చూస్తే ఎన్ని వేల మైళ్ళు ఆవల ఉన్నా, వారెవరో తెలియకపోయినా గౌరవం కలుగుతుంది.

అబ్బెబ్బే ఫోను, టీవీల వల్ల సమాజం చెడిపోతోంది అంటూనే ఆ పిచ్చిలోంచి బయటకి రాలేకపోవడం చూస్తే అనిపిస్తుంది, ఇంత పెద్దవారే ఈ లంపటంలోంచి బయటపడలేకపోతే ఇంక పిల్లల పరిస్థితి ఏమిటీ అని.

అసలు పిల్లలకి కధలు, కబుర్లు చెప్తే ఈ జనరేషన్ పిల్లలు వినరు అంటారు కానీ చెప్పే పెద్దవారు ఎంత మంది ఉన్నారు అసలు?ముందు ముందు ఇంక అసలు ఉండరేమో కూడా. ఎక్కడ నలుగురు పెద్దవారు చేరినా మా పిల్లలు అదీ, మా పిల్లలు ఇదీ, ఫలానా ఫోను వాడుతున్నాను, కేబుల్ తీసేసి ఫలానా బాక్సు వాడి అన్ని ఛానెల్స్ ఫ్రీగా చూడచ్చు ఇంతే కదా. ఒకళ్ళకి పాటల ప్రోగ్రాముల పిచ్చి, ఇంకొకరికి వెకిలి కామెడీ షోల వెర్రి.

ఇంకొకాయన తన సెల్ఫ్ డిసిప్లిన్ గురించి గొప్పలు, మరొకావిడ తాను చేసే పూజలూ, చేయించగలిగే హోమాల గురించి డాంబికాలు. నేను ఉపనిషత్తులు, వేద వేదాంగాలు చదివాను, అన్ని రకాల యఙాలు, యాగాలు చేయించగలను అన్నారు ఆ మధ్యన పార్కులో పరిచయం అయిన ఒక తెలుగావిడ. మన పెద్దలు చేసిన కట్టుబాటుని అధిగమించి నేను ఇది చేయిస్తాను అని సగర్వంగా పెద్దవారే చెప్పుకుంటోంటే ఏమనాలి?


ఏదైనా ప్రదేశానికో ఇంకెక్కడికో వెళ్ళినా అందాన్ని ఆస్వాదించడం మరచి ఫోనులో ఫొటోలు తీసుకోవడంలో బిజీ. గుడిలో కూడా ఫోటోలు తీసే పెద్దవారిని చూస్తే ఆశ్చర్యం వేసింది . ఆ మధ్య ఒక ఫ్రెండు చెప్పింది, తనతో ఎప్పుడూ మాట్లాడని అత్తగారు  ఒక వాట్సాప్ మెసేజీ ఫార్వార్డ్ చేసిందిట, దాని సారాంశం కొడుకు, కోడలు ఒక అత్తగారికి బంగారు నాణేలతో తులాభారం వేసారుట.ఇంక ఏమంటాము? చదువుకోకపోతే స్మార్టు ఫోను వాడుకోవడం రాదు అనేది ఒకప్పటి మాట, ఏ మాత్రం చదువు లేకపోయినా ఫోనులో వీడియోలు అందరూ చూసెయ్యగలరు ఇప్పుడు అనేది కాదనలేని సత్యం. అదీ చేతకాకపోతే టీవీలున్నాయి కదా.ఇవి పెద్దవారి ఆలోచనా విధానాన్ని కూడా మార్చెయ్యడమే విచారించదగ్గ విషయం. మా మనవలకి సినిమా పాటలూ, డ్యాన్సులూ రావు అని బాధ పడేటట్లు కూడా చెయ్యగలుగుతున్నాయి మరి.

న్యూక్లియర్ ఫ్యామిలీలు అయిపోయి మమ్మల్ని పిల్లలు పట్టించుకోవట్లేదు అనేది పెద్దవాళ్ళు చెప్పే మాట. అసలు మీరు ఫోన్లు, టీవీలూ వదిలి చొరవ తీసుకుంటున్నారా? తీసుకున్నా వాళ్లు పట్టించుకోకపోతే మీరు కూడా వారి దారిలో నడవక్కర్లేదు కదా.మీకంటూ ఒక మంచి వ్యాపకం పెట్టుకోవచ్చు. ఒక పెద్దాయన ఒక సభలో చెప్పినట్లు "పిల్లలింటికి వచ్చినప్పుడు మీకు కావాల్సినట్లుగా పూజా మందిరం లేదు అని మీ దైనందిన పూజ మానేసి టీవీలూ, ఫోన్లలో మునిగిపోవడం ఎంత వరకూ సబబు? మీ పిల్లలు మిమ్మల్ని ఏ కారణం చేతనయినా పూజ చెయ్యనియ్యకపోయినా మీరు మనసులో స్మరణ ఆపక్కర్లేదు కదా".

దేవుది మీద నమ్మకం లేకపోతే ఇంకో వ్యాపకం పెట్టుకోండి అంతే కానీ అలా ఖాళీగా కూర్చుని ప్రభుత్వాలనో, ఇతరులనో నిందిస్తోంటే అది మీ వయసుకి అందాన్నివ్వదు అని గుర్తు పెట్టుకోండి. వాన ప్రస్థానికి వెళ్ళకపోయినా అందరి మధ్యా ఉంటూనే తామరాకు మీద నీటి బొట్టులా ఉంటూ, మార్పులని స్వీకరిస్తూ, ప్రపంచంలో ఏ మూల ఉన్నా కానీ ఇతరులకి ఇబ్బంది కలిగించకుండా తన ఆరోగ్య జీవన విధానాన్ని  కొనసాగించి ఓ రెండేళ్ళ క్రితం కాలం చేసిన ఒక పెద్దాయనని  చూస్తే భయం వేసింది అసలు ఈ రోజుల్లో ఇలా ఉండగలగటం సాధ్యమా అని.

ఇన్ని సంవత్సరాలూ పిల్లల కోసం కష్టపడ్డారు కదా,ఇకనైనా ప్రశాంతంగా జీవించండి ప్లీజ్.డబ్బు, నగలు, టీవీ షోల కబుర్లు లేదా సోషల్ నెట్వర్కింగ్ సైట్ల వల్ల మనసు ఉద్విగ్నత పొందటం తప్ప ఏమీ ఉండదు. హాయిగా ఒక మంచి పుస్తకం చదవండి లేదా అలా బయటకెళ్ళి కాసేపు కూర్చుని చూడండి, సమాజంలో చెడే కాదు మంచి కూడా ఇంకా బ్రతికే ఉంది అని తెలుస్తుంది.

పెద్ద వారు వారి హుందాతనాన్ని నిలబెట్టుకుంటూ, పిల్లలు వారికి గౌరవం ఇస్తూ ఉండే కుటుంబాలు ఇంకా ఉన్నాయి. అలాంటి కుటుంబాలలో పెరుగుతున్న పిల్లలే మన సమాజం పూర్తిగా పాశ్చాత్య ప్రభావానికి లోనవ్వదు అనే ఆశకి ఆలంబన.


Wednesday, July 11, 2018

రుణం


Image result for gollapudi maruthi rao runam

ఇండియా వెళ్ళినప్పుడల్లా గుళ్ళు, గోపురాలు, షాపింగ్ మాల్సు తిరిగినట్లే విశాలాంధ్ర సందర్శనం కూడా ఒక భాగమయిపోయింది. ఆ మధ్య విశాఖపట్నం వెళ్ళినప్పుడు విశాలాంధ్ర కి వెళ్తే కావాల్సిన పుస్తకాలేమీ పెద్దగా లేవు. దానిలోని వారు కూడా పెద్ద ఉత్సుకత చూపించలేదు ఇది చూడండి అది చదివారా అంటూ. విజయవాడలో విశాలాంధ్ర సందర్శనం మాత్రం మరచిపోలేనిది. అక్కడ కౌంటర్లో ఉన్న ఆయన దగ్గర నుండీ షాపులో పనిచేసే అందరికీ పుస్తకపఠనం ఆసక్తి అని తెలిసింది. ఎన్ని మంచి పుస్తకాలు తీసిచ్చారో. ఒక్క అరగంటలోనే నాలుగు సంచీలు నింపేసేంత అన్నమాట.

ఈసారి తెచ్చుకున్న పుస్తకాలలో ఆణిముత్యం అనదగినది గొల్లపూడి మారుతీరావు గారి "రుణం". ఆయనది సాయంకాలమయ్యింది చదివాకా గుండె బరువెక్కిపోయి ఒక రెండు రోజులు పట్టింది తేరుకోవడానికి. అందువల్ల ఈసారి తెచ్చిన పుస్తకాన్ని చదవకుండా అలా వాయిదా వేస్తూ వేస్తూ నిన్న రాత్రి తీసి చూద్దును కదా, ఏక బిగిన చదివించేసింది. కానీ గుండె బరువెక్కడం షరా మామూలే.


ముక్కామలలో కర్రా వేంకట శ్రీనివాస పెద చయనుల వారి శిష్యుల వేద పన్నాలు వల్లె వేస్తుండగా నవల ప్రారంభం.

శ్రీరాములు కోనసీమనుండి కొబ్బరి వ్యాపార నిమిత్తం ఇండొనేషియా వెళ్ళి లీలా థాంప్సే అనే వనితని పెళ్ళి చేసుకుని వస్తాడు.లీలా థాంప్సే కొడుకు మరిడి నాయుడిని కని కన్నుమూస్తే కొడుకుని అల్లారు ముద్దుగా పెంచుతాడు శ్రీరాములు మరో పెళ్ళి చేసుకోకుణ్డానే. కానీ భార్యా వియోగంతో మరో పదేళ్ళకే కన్నుమూస్తాడు.

మరిడి  నాయుడిని లీల దూరపు తమ్ముడు రతన్ వచ్చి తీసుకెళ్తాడు. కొన్నాళ్ళ తరువాత హఠాత్తుగా కోనసీమలో దిగిన మరిడి నాయుడు, చంపావతిని పెళ్ళి చేసుకుని బొంబాయికి తిరిగివెళ్ళిపోతాడు. వీరికి ఒక కొడుకు. మరిడి  నాయుడు తన కొడుకుకి తండ్రి పేరు శ్రీరాముల నాయుడు అని పెడ డు.

ఈ రెండోతరం శ్రీరాములు తన తాత కి ఫక్తు కార్బన్ కాపీ. బాగా తెలివైనవాడు కానీ నిర్ణయాలు ఆచరణలో పెట్టడానికి పరిస్థితులు అనుకూలించలేదు రెండో తరం శ్రీరాములుకి. ఇతను బొంబాయిలో స్థిరపడ్డ తెలుగు కుటుంబపు పిల్ల ముత్తేలమ్మని వివాహం చేసుకుంటాడు. ముత్తేలమ్మ తమ్ముడు రాజశేఖర్.. చిన్న శ్రీరాములు, ముత్తేలమ్మ తమ ఒక్కగానొక్క కూతురికి లీల అని నామకరణం చేస్తారు. ఈ పిల్ల చుట్టూనే కధ అంతా తిరుగుతుంది.

చయనులు గారు, వారి ధర్మ పత్ని సోమిదెవమ్మలు తమ ఇంటి అరుగుమీద వదిలిపెట్టబడిన రోజుల పిల్లవాడిని చేరదీసి అబ్బు శాస్త్రి అని పేరు పెట్టి కొడుకులా సాకుతారు.పెద చయనులిగారి శిష్యులలో అందరి కంటే చిన్నవాడు అబ్బు శాస్త్రి.

ఒకసారి అబ్బు శాస్త్రి తోటి వారితో కలిసి చెట్ల కొమ్మ మీద అటూ ఇటూ దూకుతూ వేదం వల్లె వేస్తుండగా, తాను ఒక కొమ్మ విడిచి చటుక్కున మరొక కొమ్మ మీదకి దూకగానే, మొదటి కొమ్మ విరిగి కింద రోడ్డు మీద వెళ్తున్న  లీల వాళ్ళ కారు మీద పడుతుంది. అంతే, కారు అదుపు తప్పి నీటిలోకి దూసుకుపోయి లీల తల్లి తండ్రులు మరణిస్తారు. కానీ లీల తన టెడ్డీ బేర్తో బయటకి నడచి వచ్చి ఎటో వెళ్ళిపోతుంది. ఈ ఘోరానికి తానే కారణం అని కుమిపోతూ అబ్బు శాస్త్రి ఒక్కసారిగా షాక్ లోకి వెళ్ళిపోతాడు. అప్పటి వరకూ పన్నాలన్నీ వల్లె వేస్తూ తిరిగినవాడు కాస్తా అలా జడుడయిపోతాడు. ఎన్ని చికిత్సలు చేసినా ఫలించవు. హోమాలూ, జపాలూ చేసినా అబ్బులో చలనముండదు కానీ అబ్బు నోటి నుండి అకస్మాత్తుగా రెండు మంత్రాలు మాత్రం వచ్చేవి .

చవనుల గారితో సహా ఎవ్వరికీ అబ్బులు ఆ రెండే ఎందుకు పఠిస్తున్నాడో అర్ధమవ్వదు.
అబ్బు శాస్త్రిని ఎలాగైనా దక్కించుకోవాలని తక్కిన పది మంది శిష్యులూ తల్లులలాగ సేవ చేస్తారు కానీ ఫలితముండదు. అబ్బు శాస్త్రి సహపాఠులందరిలోకి సర్వ మంగళానికి అబ్బులు అంటే చాలా ప్రీతి.అబ్బులుని ఎలాగైనా దక్కించుకోవాలని ఒక ప్రణాళిక సిద్ధం చేసుకుని సర్వ మంగళం గురువుగారిని విడిచి స్వగ్రామనికి బయలుదేరుతాడు


ఒకసారి సర్వమంగళానికి రామ శాస్త్రి తో పరిచయం కలుగుతుంది. ఈ రామ శాస్త్రి పూర్వాశ్రమంలో అగ్రహారీకుడైనా కానీ ఏవో కొన్ని కారణాల చేత నిత్య నైమిత్తికాలు విడిచిపెడతాడు కానీ వేదాలలో చెప్పిన విధుల గురించి అనర్గళంగా మాట్లాడగలడు అవసరమయితే ధైర్యంగా ఈ ఆచారం తప్పు అని చెప్పగలవాడు. ఈ గుణమే నిత్య నైమిత్తికాలని నిష్ఠతో అనుసరించే సర్వమంగళాన్ని రామ శర్మ కి దగ్గర చేస్తుంది.

ఒకసారి రామ శర్మ సర్వ మంగళం ద్వారా అబ్బు శాస్త్రి రోగం గురించి విని చయనులగారింటికి వస్తాడు.చీకట్లో వేసిన రాళ్ళల్లో ఇది నూరవది అనుకుంటూ చయనులుగారు రామ శర్మ అబ్బులు గురించి అడిగిన ప్రశ్నలకి అన్యమనన్స్కరంగానే జవాబిస్తారు.అబ్బుశాత్రిని పరీక్షించిన రామ శర్మకీ అర్ధం కాదు యజుర్వేదం కృఇష్ణ సమ్హితలోని ఆ రెండు మంత్రాలనే అబ్బులు ఎందుకు పఠిస్తున్నాడొ. చేసేదేమీ లేక సర్వమంగళంతో తిరుగుప్రయాణమయ్యి, కొంత సేపటికే మళ్ళీ చవనులగారికి తిరిగొస్తాడు.

అబ్బు శాస్త్రి పఠించే ఈ రెండు మంత్రాల మధ్య ఎంత దూరం అని చవనులగారిని అడుగుతాడు.చవనులగారు లెక్కగట్టి మొదటిది 14వ మంత్రం రెండవది 25వది అని చెప్పగానే "పద్నాలుగు ఇరవై ఐదు" అన్న అబ్బు శాస్త్రి కేకకి ఇంటిల్లిపాదీ తుళ్ళిపడతారు.సంవత్సరాల తరువాత ఆ రెండు మంత్రాలు కాకుండా అబ్బు శాస్త్రి నొటి వెంట వినపడిన మరొక మాట ఇది మరి.

ఆ సంఖ్య  లీల తన తల్లి తండ్రులతో ఉండగా ప్రమాదానికి గురైన కారు నెంబరు. తన వల్ల ఒక చిన్న పిల్లకి అన్యాయం జరిగింది, ఆ అమ్మాయిని కలిసి యోగక్షేమాలు తెలుసుకోవాలని అబ్బు శాస్త్రి సాగించిన వెదుకులాటే మిగతా నవల.

అసలు అబ్బు శాస్త్రి లీలని ఆ పాత కాలం నాటి  కారు నెంబరుతో ఎలా కలుసుకుంటాడు, లీల ఎటువంటి పరిస్థితులలో ఉంది, తరువాత అబ్బు శాస్త్రి ఏమి చేసాడనేది తెలియాలంటే ఈ పుస్తకం చదవాల్సిందే.

లీలని కలుసుకునేవరకూ కళ్ళు అక్షరాల వెంబడి పరుగెడతాయంటే నమ్మండి, అంత ఉత్కంఠ ఉంది. మధ్యలో సోమిదేవమ్మ గారి మరణం, చయనులు గారు సతీ వియోగాన్ని  తట్టుకోలేక పడిన వేదన గుండెల్ని పిండేస్తుంది.

సాంఘిక నవలలలోలాగ అబ్బు శాస్త్రి లీలని పెళ్ళి చేసుకుంటాడేమో అనుకున్నాను, కానీ ఒక చోట "నేను సీతమ్మ కోసం లంకలో వెతికిన హనుమ వలే వెతుకుతాను" అన్న అబ్బుశాస్త్రి మాటలతో వారిద్దరూ పెళ్ళి చేసుకోరు అని అర్ధమవుతుంది.

గొల్లపూడి వారు రోజంతా పుస్తకాలే చదువుతారేమో అనిపిస్తుంది ఆయనకి వివిధ విషయాల మీద ఉన్న పట్టు చూస్తే. ఒక్కోసారి ఆయన పంచిన విషయాలు ఇన్‌ఫర్మేషన్ ఓవర్ డోస్ అనిపించింది కధా గమనానికి అడ్డుపడుతూ. కధ తెలిసిపోయింది కాబట్టి వీటిని మళ్ళీ తీరికగా చదవటానికే ఈ పుస్తకాన్నీ రెండోసారి మొదలుపెట్టాను.

Wednesday, January 17, 2018

నెపోలియన్-నా నీడ పోయింది సార్



సినిమా పేరు వినగానే ఏదో అలా గాలి వాటం గా వచ్చి పోయే తెలుగు సినిమాలలో ఒకటి అనిపించింది.ఆ మధ్య థ్రిల్లర్, వగైరా అని ప్రెస్ మీట్లో ఊదరగొట్టిన సినిమాని తీరా  చూస్తే ఒక సీ గ్రేడు సినిమా అయ్యేసరికి  ఈ సినిమా పెద్దగా ఆకర్షించలేదు. ఆ మధ్య నారా వారి అసుర చూసాకా యూ ట్యూబులో కమర్షియల్‌గా హిట్టు కాకపోయినా కొన్ని మంచి సినిమాలు  దొరుకుతాయి అని అర్ధమయ్యింది.

అలా చూసినదే నా నీడ పోయింది సార్ సినిమా. అనవసర కామెడీ లేదు, ప్రతీ సినిమాలో ఒకే పాత్రతో విస్గించే తాగుబోతు కమెడియన్ లేడు,అసలు పేరున్న వారెవరూ లేరు. కానీ పట్టు సడలని కధనం కొత్త నటుల నటనలో లోపాలని వెదకనివ్వదు.రచయిత ఆనంద్ రవి నటించి నిర్మించిన ఈ సినిమా తప్ప చూడాల్సిన సినిమా.

కమర్షియల్‌గా ఎంత హిట్టో తెలీదు గానీ ఒక గొప్ప సినిమా అనదగ్గదే ఇది. ప్రతీ సినిమానీ చీల్చి చెండాడేసే విమర్శకుల దృష్టిలో ఈ సినిమా ఎందుకు పడలేదబ్బా? అసలు ఈ మధ్య కాలంలో రివ్యూల గురించి ఎంత తక్కువ మాట్లాడుకుంటే అంత మంచిది కదా. ఎవరో నమ్మకస్తులు చెప్తే తప్ప నమ్మలేని రివ్యూలు ఇవన్నీ.

అబు ఉస్మాన్

అబు ఉస్మాన్..టైగర్ జిందా హై(కృష్ణ జింకలు చనిపోయాయనుకోండి అది వేరే విషయం)చూసిన వారెవరికైనా అన్ని పాత్రల కంటే ఎక్కువ గుర్తుండిపోయే పాత్ర. సజ్జద్ డెలాఫ్రూజ్ అనబడే ఇరానీ మూలాలున్న ఈ  నటుడు విలనీని అధ్భుత రీతిలో పండించాడు.

విలనీ అంటే సూట్లేసుకుని, చుట్టూ అమ్మాయిలతో, స్విమ్మింగ్ పూల్ దగ్గర సేద తీరుతూ ఠపీ ఠపీ మని పిట్టల్ని కాల్చినట్లు కాల్చేసే విలనీ కానేకాదు.


ఒంటి మీద ఖరీదైన సూట్లు లేవు,పేద్ద విలన్ డెన్ అసలే లేదు కానీ, అమ్మో!!
బందీలుగా పట్టుకున్నవాళ్ళని ఏమి చేస్తాడొ అని ప్రేక్షకులు భయపడేటట్లు అబూ ఉస్మాన్ పాత్రలో జీవించాడనే చెప్పాలి.ఒక సీనులో డైలాగేమీ చెప్పకుండా అలా అభావంగా చూసి కూడా భయాన్ని రేకెత్తించాడు.

కొత్త సంవత్సరంలో మనకి ఒక చక్కటి నటుడు దొరికాడు. మన వాళ్ళు ఈయనని దిగుమతి చేసుకుని షరా మామూలుగా హెలికాప్టర్లలోంచి మాత్రమే దిగే విలన్ని చేసెస్తే చూస్తూ ఊరుకోవడం తప్ప చేసేదేమీ లేదు.

ఈ సినిమా చూడకపోతే ఈ కొత్త ఇరానీ నటుడి కోసమైనా చూడండి. 

Picture Courtesy:Indian Express