Saturday, January 30, 2016

అయ్యాబాబోయ్ ఒక వేళ అలా అయితే???నో, నహీ....

మొన్న ఫేస్‌బుక్ తిరగేస్తోంటే ఒక నడివయసు ఆయన తన ఊర్లో సంక్రాంతి సంబరాల గురించి పెట్టిన ఫోటో చూసాను. అంత వరకూ బాగానే ఉంది. అందరూ చేసే పనే. వాళ్ళింట్లో కన్న కూతురు చనిపోయి ఆర్నెల్లు(చదువుకుంటున్న అమ్మాయే. పోనీ పెళ్ళయ్యి అత్తారింటికి సాగనంపిన పిల్ల కూడా కాదు)అయ్యిందేమో అంతే.అసలు అందరూ అలా ఎలా పట్టు బట్టలు కట్టుకుని పండగ జరుపుకుంటున్నారో అర్ధం కాలేదు.

ఇంకో పెద్ద కట్టె కాలకముందే ,మా అమ్మా వాళ్ళు భోజనాలు ఓ మూడొందల మందికి ఆర్డరిచ్చారు తిని వెళ్ళండి, భోజనాలు వేష్టయిపోతాయి అని ఆరాటపడిపోతున్న కోడలి ఉదంతం విని షాకయ్యాను.సరే ఇవన్నీ ఒక ఎత్తు అనుకుంటే, ఈ పెద్ద కట్టె సహచరేమో ఇంటికి రాగానే రేపటి కర్మ కి ఏ కూరలు వండాలి అని తర్జన భర్జన పడిపోతూ, పది రోజులైనా గడవకముందే అమెరికా నుండి మనవరాలొచ్చిందని(ఏదో అత్తెసరు మార్కులతో సీటు తెచ్చుకుని  ఊరూరా వెలుస్తున్నా ఇంజనీరింగ్ కాలేజీలలాంటి కాలేజీలో చదువుతున్న) కేక్ కట్ చేసి ఇంటిల్లిపాదీ సంబరం చేసుకుంటుంటే  Wow, They really bounced back so fast అని సంబర పడాలా లేక    ఏమనాలి??


జీవితాంతం కుటుంబానికే అంకితం చేసి కోడళ్ళతో కూతుర్లతో చేయించుకోకుండా హాయిగా సొంతింట్లో  కన్ను మూసిన ఓ పెద్దావిడ కర్మ కాండలు పూర్తి చెయ్యడానికే ఏమిటి ఈ తతంగాలు అంటూ విసుక్కుని, పంతులుగారూ వీటికి ప్రత్యామ్న్యాయాలు లేవా అని అడిగి, షార్టు కట్ల ద్వారా కానిచ్చేసి, అబ్బా నెల మాసికం అయ్యింది, సంవత్సరీకం అయ్యాకా, కాశీ వెళ్ళొచ్చెస్తే ఇంక ఈ గోల ఉండదు అనుకుంటున్న వాళ్ళకి ఏమని చెప్పగలము??

వాళ్ళని చూస్తుంటే ఏమైపోతున్నాయి మానవ సంబంధాలు అనిపిస్తోంది.


అలా అని ఆవిడేమీ పిల్లలని సంస్కార హీనులుగా పెంచలేదు. అన్నీ తెలుసు వాళ్ళకి. కానీ ఆచరణ మాత్రం శూన్యం.

అయ్యాబాబోయ్, ఎవ్వరి చేతా చేయించుకోకుండా వెళ్ళిపోతేనే ఇన్ని అగచాట్లు, న్యూక్లియర్ ఫ్యామిలీలున్న మా లాంటి వాళ్ళు ఓ ఇరవై ముప్ఫై న్సంవత్సరాల తరువాత ఒక వేళ మంచాన పడితే?? తలచుకుంటేనే ఒళ్ళు జలదరిస్తోంది

No comments:

Post a Comment