Tuesday, September 13, 2016

బామ్మ

ఎన్నెన్ని టెరా బైట్ల ఙాపకాలు బామ్మా నీతో.. వాటిల్లోంచి ఓ నాలుగు ముక్కలు


బామ్మ..ఇప్పుడొక ఙాపకం మాత్రమే.బామ్మ ట్రేడ్ మార్క్ తొక్కుడు లడ్డూలూ,వేసవి కాలంలో తన చేత్తో కలిపిన ఆవకాయ సాయంత్రం తులసి కోట దగ్గర కూర్చుని తిన్న గుర్తులు, నేను కాలేజీలో ఉండగా రాసిన ఉత్తరాలు,వంటింట్లో దండెం మీద ఆరేసిన చీరని ముట్టుకుంటా ముట్టుకుంటా అని అడిగి తిన్న తిట్లు, అందరూ ఎంత ఎగ్జైట్ అయిపోతున్నా కానీ తొణక్కుండా బెణక్కుండా అలా నిండు కుండలా ఉండే వ్యక్తిత్వం ఒక్కటేమిటీ అన్నీ ఇక ఙాపకాలు మాత్రమే.వేసవి కాలంలో మామిడికాయ పులుసు పెట్టి టెంక వద్దు వద్దు మొర్రో అంటోంటే కంచంలో వేసి ఇలా జుర్రుకోవాలీ, ఆ జుర్రెయ్యి అంటూ అంటూ నువ్వు అప్పుడు చెప్పిన మాటలు అవీ తలచుకుంటే ఇంకా నువ్వు విసనకర్రపట్టుకుని విసురుకుంటూ మాకు వడ్డిస్తున్నట్లే ఉంటుంది.నువ్వు మజ్జిగా లాంటి వాటిని డైనింగ్ టేబుల్ మీద ఎందుకు పెట్టవో తెలిదేసి కాదు.డైనింగ్ టేబుల్ అంటే నీ దృష్టిలో "అంట మంగళం" కదా..నవ్వొస్తుంది తలచుకుంటే.నిలువెత్తు నువ్వు అలా వంటింట్లో విసనకర్రతో విసురుకుంటూ మడిగా నిల్చుని వంట చెయ్యడాన్ని ఎలా మర్చిపోగలను బామ్మా??


 నేనిప్పుడు ఖమ్మం వస్తే బామ్మ దగ్గరకి వెళ్ళాలి అన్న తొందరుండదు, ఆ ఇంటికి వస్తే గుర్తొచ్చే గుర్తులు తప్ప ఏముందక్కడ ఇప్పుడు??  తేలు మంత్రం నాకు నేర్పించవూ అని చిన్నప్పుడు అడిగితే కసురుకునే దానివి,కాస్త పెద్దయ్యాకా చెప్పావు అది నేర్చుకోవడం ఎంత కష్టమో, నేర్చుకుంటే ఎలా పాటించాలో వగైరా వివరాలతో.ఇప్పటికీ నాకు పజిలే బామ్మా తేలు మంత్రం ఎలా పని చేస్తుందో కదా అని.

ఎన్నడూ అలా అచేతనంగా పడుకోని నువ్వు హాస్పిటల్లో చేరావని తెలియగానే దేవుడా బామ్మని ఇబ్బంది పెట్టకు అని కోరుకున్న నేనే నువ్వు లేవని తెలిసిన మరుక్షణం అలా ఏడ్చానెందుకు??

నీ కార్యక్రమం జరుగుతున్నప్పుడు కంచం ముందు కూర్చున్నానే కానీ ఛీ నేను అన్నం తింటున్నానా అని నా మీద నాకే కోపం వచ్చింది బామ్మా.. కానీ నువ్వే చెప్పేదానివి కదా ఈశ్వరుడు తనకి దూరంగా జరగమని ఎప్పుడూ చెప్పడమ్మా, సమయానికి కొన్ని చెయ్యాలంతే, వీలు పడకపోతే నాలుగు పాల చుక్కలు తాగి పూజ చేస్తే తప్పు లేదు అని..అప్పుడనుకున్నాను..లేదు నేను తప్పు చెయ్యట్లేదు ఇక్కడ నా రోజు వారీ కార్యక్రమాల కోసం తినాలి అనుకుని నాలుగు ముద్దలు తిన్నాను.


అంత మంది పిల్లల్ని పెంచావు అంతా బాగానే ఉంది కానీ బామ్మ నీకు మనవలలో మగ పిల్లలంటేనే ఎందుకు ఇష్టమో కదా అని చిన్నప్పుడు కోపం ఉండేది అది ఇప్పటికీ పోలేదు తెలుసా.పోయిన వాళ్లతోటే కోపాలూ అన్నీ వదిలేయ్యాలి అంటారు కదా వదిలెస్తాలే బామ్మా..అలాగే నువ్వు చేసిన కొన్ని పనులు చూస్తే కోపం కూడా వచ్చేది అన్నీ తెలిసీ ఇది తప్పు అని తప్పు చేస్తున్న వాళ్ళకి ఎందుకు చెప్పట్లేదు అని.అది అతి ప్రేమో లేక మరేమిటో ఇప్పటికీ అర్ధం కాదు ఇక కాబోదు కూడా. కానీ ఒక్కటి మాత్రం నిజం బామ్మా నువ్వు లేని ఆ ఇల్లు మూల విరాట్టు లేని గర్భ గుడే.ఎక్కడున్నా హాయిగా తాతగారితో కలిసి ఉండు.

Saturday, January 30, 2016

అయ్యాబాబోయ్ ఒక వేళ అలా అయితే???నో, నహీ....

మొన్న ఫేస్‌బుక్ తిరగేస్తోంటే ఒక నడివయసు ఆయన తన ఊర్లో సంక్రాంతి సంబరాల గురించి పెట్టిన ఫోటో చూసాను. అంత వరకూ బాగానే ఉంది. అందరూ చేసే పనే. వాళ్ళింట్లో కన్న కూతురు చనిపోయి ఆర్నెల్లు(చదువుకుంటున్న అమ్మాయే. పోనీ పెళ్ళయ్యి అత్తారింటికి సాగనంపిన పిల్ల కూడా కాదు)అయ్యిందేమో అంతే.అసలు అందరూ అలా ఎలా పట్టు బట్టలు కట్టుకుని పండగ జరుపుకుంటున్నారో అర్ధం కాలేదు.

ఇంకో పెద్ద కట్టె కాలకముందే ,మా అమ్మా వాళ్ళు భోజనాలు ఓ మూడొందల మందికి ఆర్డరిచ్చారు తిని వెళ్ళండి, భోజనాలు వేష్టయిపోతాయి అని ఆరాటపడిపోతున్న కోడలి ఉదంతం విని షాకయ్యాను.సరే ఇవన్నీ ఒక ఎత్తు అనుకుంటే, ఈ పెద్ద కట్టె సహచరేమో ఇంటికి రాగానే రేపటి కర్మ కి ఏ కూరలు వండాలి అని తర్జన భర్జన పడిపోతూ, పది రోజులైనా గడవకముందే అమెరికా నుండి మనవరాలొచ్చిందని(ఏదో అత్తెసరు మార్కులతో సీటు తెచ్చుకుని  ఊరూరా వెలుస్తున్నా ఇంజనీరింగ్ కాలేజీలలాంటి కాలేజీలో చదువుతున్న) కేక్ కట్ చేసి ఇంటిల్లిపాదీ సంబరం చేసుకుంటుంటే  Wow, They really bounced back so fast అని సంబర పడాలా లేక    ఏమనాలి??


జీవితాంతం కుటుంబానికే అంకితం చేసి కోడళ్ళతో కూతుర్లతో చేయించుకోకుండా హాయిగా సొంతింట్లో  కన్ను మూసిన ఓ పెద్దావిడ కర్మ కాండలు పూర్తి చెయ్యడానికే ఏమిటి ఈ తతంగాలు అంటూ విసుక్కుని, పంతులుగారూ వీటికి ప్రత్యామ్న్యాయాలు లేవా అని అడిగి, షార్టు కట్ల ద్వారా కానిచ్చేసి, అబ్బా నెల మాసికం అయ్యింది, సంవత్సరీకం అయ్యాకా, కాశీ వెళ్ళొచ్చెస్తే ఇంక ఈ గోల ఉండదు అనుకుంటున్న వాళ్ళకి ఏమని చెప్పగలము??

వాళ్ళని చూస్తుంటే ఏమైపోతున్నాయి మానవ సంబంధాలు అనిపిస్తోంది.


అలా అని ఆవిడేమీ పిల్లలని సంస్కార హీనులుగా పెంచలేదు. అన్నీ తెలుసు వాళ్ళకి. కానీ ఆచరణ మాత్రం శూన్యం.

అయ్యాబాబోయ్, ఎవ్వరి చేతా చేయించుకోకుండా వెళ్ళిపోతేనే ఇన్ని అగచాట్లు, న్యూక్లియర్ ఫ్యామిలీలున్న మా లాంటి వాళ్ళు ఓ ఇరవై ముప్ఫై న్సంవత్సరాల తరువాత ఒక వేళ మంచాన పడితే?? తలచుకుంటేనే ఒళ్ళు జలదరిస్తోంది

ఆహా ఏమి చెప్పారండీ రాహుల్ గాంధీ గారూ

పాపం ఇంట్లో మరుగుదొడ్లు లేక బహిర్భూమికి వెళ్ళిన ఆడవాళ్ళని రేప్ చేసి చంపెస్తేనో లేదో రేప్  కి గురి కాబడ్డ ఆ మహిళలు వెలి వేయబడితేనో మనకెందుకు?? వీళ్ళేమైనా మన ఓట్లకి పనికొస్తారా, రాబోయే ఏఎన్నికలకైనా ఏమాత్రమైనా ఉపయోగబడతారా??

వీలయితే రేప్ కి గురి అయిన ప్రదేశమో, వారు ఆత్మ హత్య చేసుకుంటేనో కాసేపు వృత్తాలు గీసి , జూం చేసి, అయిన వాళ్ళ ఏడుపులతో చూపిస్తే ఛానెళ్ళకి ఓ న్యూస్ ఐటెం.రాజకీయ నాయకులకీ, ఫేస్‌బుక్ మేధావులకీ ఆ మాత్రం తీరిక కూడా ఉండదు వీటి మీద పోస్ట్లు పెట్టడానికి.

అదే రిజర్వేషన్ కోటాలో సీటొచ్చి(లేదా మెరిట్టే అనుకుందాం), ఉగ్రవాదికి మద్దత్తుగా మాట్లాడుతూ సాక్ష్యాలతో దొరికి, సస్పెన్షన్ కి గురి కావాల్సిన పనులు చేసి, ఏవో కారణాలతో ఆత్మ హత్య చేసుకుంటే పండగే పండగ.

పాపం గాంధీ గారిలా ఈ దళిత విద్యార్ధి కూడా అవమాన పడ్డాడు అని గాంధీ గారి పేరు ని ఇంటి పేరుగా చేసుకున్న ఓ మేధావి గారొచ్చి శలవిస్తే చక్కాగా మన మీడియా సిగ్గు లేకుండా ముఖ్యాంశంగా ప్రసారం చేస్తుంది.

అసలు మొదట ఈ హెడ్డింగ్ చూసి ఆస్ట్రేలియా టూర్లో ఉన్న రోహిత్ శర్మకి ఏమైనా అవమానం జరిగిందా అనుకున్నాను. రోహిత్ అంటే ఏవో రెండు మ్యాచ్చుల్లో శతకాలు బాదే ఆ రోహిత్ గుర్తొస్తాడు గానీ అవమానాలు తట్టుకోలేక ఆత్మ హత్య చేసుకున్న  మా దళిత విద్యార్ధి గుర్తుకురాడా అనుకునే  మేధావులారా వినండి.

అవును, నాకు రోహిత్తంటే రోహిత్ శర్మే గుర్తొస్తాడు. తల్లి తండ్రులు కష్టపడి చదివిస్తుంటేనో లేదా అర్హత ఉన్నవాడిని తోసి కేవలం రిజర్వేషన్ వల్ల హెచ్ సీయూ లాంటి ప్రతిష్టాత్మక యూనివర్సిటీలో సీటు తెచ్చుకుని  కాని పనులు చేసి సస్పెండయ్యింది కాక ఆత్మ హత్య చేసుకుని, అదేదో పెద్ద విషయమయినట్లు, అతన్ని ఎవరో హత్య చేసేసినట్లు మీడియా, సో కాల్డ్ మేధావులతో కొనియాడబడే రోహిత్ గుర్తు రాడు కాక రాడు.

ఒకప్పుడు చవుకున్న వాళ్ళు అంటే సంస్కారవంతులు అన్న అభిప్రాయం ఉండేది. ఫేస్‌బుక్‌లోనూ, వాట్సాప్ మెసేజీల్లోనూ ఆత్మ హత్య చేసుకున్న రోహిత్ కి సానుభూతిగా వెల్లువెత్తుతున్న మెసేజీలకి తమ వంతు సహకారం అందిస్తున్న చదువు"కొన్న" వాళ్ళని చూస్తోంటే ఛీ కుల రాజకీయలు, కుల డ్రామాలు ఎక్కువవుతున్నాయే అని చిరాకొస్తోంది.

ఎప్పుడూ కూడా కిందున్నవాడికి పై వాడి మీద ఏదో తెలీని ద్వేషం ఉంటుంది. మనం పుట్టి పెరిగిన పరిస్థితులు కానీ మరోటి కానీ కొన్ని కులాల మీద కొన్ని అభిప్రాయాలు ఏర్పరచి ఉంటాయి.చదువుకునే కొద్దీ వివేకం పెరగాలి కానీ మనలో అణిగి ఉన్న ద్వేషాన్ని బయటపెట్టడానికి అవకాశం వచ్చింది కదా అని నిస్సిగ్గుగా, నిజాలు తెలీకుండా ప్రచారం చేసేయ్యడమే??ఆత్మహత్య చేసుకున్నవాడేదో చాలా అమాయకుడయినట్లు.

అతను ఎందుకు ఆత్మ హత్య చేసుకున్నాడో మనకి తెలియదు. అగ్ర కుల అహంకారం చేసిన హత్యో లేక సమాజంలో వ్రేళ్ళూనుకున్న అసమానతలు చేసిన హత్య లాంటి మాటలు వినడానికి బాగుంటాయి కానీ నిజాలు నిర్ధారించడానికి కాదు. నాకు అతని మీద కంటే అతని తల్లి తండ్రుల మీద జాలేస్తోంది. పోయిన వాళ్ళు అదృష్టవంతులు, ఉన్న వాళ్ళకే కదా బాధంతా.

ఒక్క సూటి ప్రశ్న. అగ్రకులానికి చెందిన ఒక విద్యార్ధి, ఆత్మ హత్య చేసుకుంటే ఇంత డ్రామా నడిచేదా??

ఈ దళిత కార్డు రాజకీయాలు కొత్తేమీ కాదు కానీ అసహ్యం వేస్తోంది అంత ప్రతిష్టాత్మక యూనివర్సిటీలో చదువుకుంటూ  వీసీ గారే ఏదో అతన్ని హత్య చేసేసినట్లు గోల చేస్తున్న విద్యార్ధులని చూస్తోంటే, దానిని సమర్ధిస్తున్న మీడియానీ, నిన్న గాంధీ గారి వర్ధంతి రోజున ఆ విద్యార్ధిని గాంధీ గారితో పోల్చిన రాహుల్ గాంధీ గారినీ చూస్తోంటే.